အေမမ်ားေန႕

ေမေမ့ကို လြမ္းတယ္။ ကၽြန္မ အေမမ်ားေန႕ကို ရန္ကုန္မွာရွိတုန္းကလည္း ေမ့ေမ့ေနခဲ့တယ္။ ေဝးေနမွ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြ အေမမ်ားေန႕ တယ္လုပ္တာလား။ အေမမ်ားေန႕မတိုင္ခင္ညဆို ဟိုေနရာၾကည့္ ပန္းစည္းေတြ ေခ်ာကလက္ေတြ၊ ဒီေနရာဒီ ပရုိမိုးရွင္းေတြ၊ discount ေတြ။ ေမေမ့ကို လြမ္းတာမွ ေၿပာမေနနဲ႕။

ခုဒီေန႕လည္း လြမ္းသာလြမ္းေနတာ ဖုန္းတခ်က္ေတာင္ေမ့ဆီမဆက္ၿဖစ္ဖူး။ စိတ္ကေတာ့ သတိရပါရဲ႕။ စာမရေသးတာေၾကာင့္ သိပ္စကားမေၿပာခ်င္ၿဖစ္ေနတယ္။

ေမေမက ကၽြန္မကို အရမ္းခ်စ္တာပါ။ ကၽြန္မသိတယ္။ ဒါမယ့္ အၿမဲ ေမေမက ကိုၾကီးကိုပဲ ခ်စ္တာပါ သားဆို ခ်စ္တာမဟုတ္ဖူး လုိ႕ ေမ့ကို ေၿပာေနက်။

ရယ္ရတာက ငယ္ငယ္တုန္းက ကၽြန္မကို ဟိုလူနဲ႕ဆို သေဘာမတူဖူးေနာ္ ဒီလူနဲ႕ဆို သေဘာမတူဖူးေနာ္ ေၿပာေနက်ေမေမက ၿပီးခဲ့တဲ့ ၆လေလာက္က ကၽြန္မဆီလာေနတုန္း "ဒီပံုနဲ႕ဆို နင္ေတာ့ နင့္ အေဒၚဒီဇိုင္းအတုိင္းလာမွာပဲ .. ဒီေလာက္ ကန္႕လန္႕လုပ္ေနရင္ အပ်ိဳၾကီးပဲ ၿဖစ္ေတာ့မယ္"တဲ့။

အိမ္မွာဆို ကၽြန္မ မနက္စာဆုိ မစားၿဖစ္တဲ့ေန႕ေတြမ်ားတယ္။ အိပ္ရာမႏိုးတာနဲ႕ ေန႕လယ္ေရာက္သြားေတာ့ ေန႕လယ္စာပဲ စားၿဖစ္သြားတာမ်ိဳး။ ေမေမက ေအး..ေနာက္ဆို စုစုအတြက္ ဘာမွ မနက္စာလုပ္မေပးေတာ့ဖူး လုိ႕ ၿခိမ္းေၿခာက္ေနက်။

ကၽြန္မ ေမေမ့ကို ခ်စ္တယ္။ ေမေမ့ စကားေၿပာပံုက သူမ်ားေတြနဲ႕ကို မတူတာ။ အရမ္းခ်စ္ဖို႕ေကာင္း။ =)
ဟီးး.. ကိုယ့္အေမကိုယ္ၾကြားေနတာ။ ေမေမက ေခ်ာလည္းေခ်ာတယ္။ ခုတေလာေတာ့ ကၽြန္မေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ရလုိ႕လားမသိဖူး ေမေမ နည္းနည္းအသက္ၾကီးသြားသလုိပဲ။

ေမေမက ကၽြန္မကို ဒီလႊတ္ဖို႕ အကန္႕ကြက္ဆံုးလူ။ မသြားခင္၃ရက္ေလာက္ထိ ေဖေဖ့ကို စုကို တေယာက္ထဲထားလုိ႕ ၿဖစ္ပါ့မလား အေဖရယ္လုိ႕ေၿပာတံုး။ ကၽြန္မေၾကာင့္ မစားႏိုင္ မအိပ္ႏိုင္ၿဖစ္ရတာေတြလည္း ကၽြန္မသိတယ္။

ကၽြန္မဒီကို ေရာက္ကာစဆို သမီးေနေကာင္းရဲ႕လားေမး။ ကၽြန္မက ေနေကာင္းပါတယ္ေမရဲ႕ ဆုိေတာ့ လူက်န္းမာေပမယ့္ စိတ္လည္းေပ်ာ္မွေနာ္စု.. သမီးစိတ္ညစ္ရင္ ၿပန္သာလာခဲ့လုိ႕ ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္ၾကီးအားေပးတဲ့ အေမ။

ကၽြန္မေလ .. ၿဖစ္ခ်င္တာတခုေၿပာဆို ေမေမနဲ႕ ေဖေဖကို အသက္ၾကီးမသြားေစခ်င္ဖူး။ ကၽြန္မ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ သူတို႕ကို ၿပန္လုပ္ေကၽြးႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ထိ ငယ္ငယ္ေလးရွိေနေစခ်င္တယ္။ က်န္းက်န္းမာမာေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ကၽြန္မရဲ႕လုပ္စာကို သံုးေစခ်င္တယ္။

ကၽြန္မရဲ႕ ကမၻာ

ကၽြန္မရဲ႕ ကမၻာမွာ ေဖေဖရယ္၊ ေမေမရယ္၊ ကၽြန္မနဲ႕ သိပ္မတည့္တဲ့ ကၽြန္မအခ်စ္တံုး ( အခ်စ္ေတြ တံုးတံုးသြားလုိ႕ :P ) အကိုရယ္၊ ကၽြန္မကို အရမ္းခ်စ္တယ္လုိ႕ ထင္ရတဲ့ ( ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ သူပဲသိမွာ :P )အကိုတေယာက္ရယ္ .. ဒါပဲရွိတယ္။

ဒီကမၻာေသးေသးေလးမွာပဲ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္။ ေဖေဖက အလုိလိုက္ထားေတာ့ ကၽြန္မက နည္းနည္းေတာ့ ဆိုးတယ္။ ေမေမက မဆူမေၿပာေတာ့ ကၽြန္မက လုပ္ခ်င္တာလုပ္တယ္။

ဒါမယ့္ ကၽြန္မက လိမ္မာပါတယ္။ စာလည္းလုပ္တယ္
( လုပ္တယ္ထင္တာပဲေကာ :P ) နည္းနည္းေတာ့ ပ်င္းတယ္။ ေနာက္ေန႕မွ စာစလုပ္မယ္ .. ေနာက္ေန႕မွ စာစလုပ္မယ္ဆိုၿပီး ေစ်းဆစ္တတ္တယ္။ စာတစ္ေခါက္ဖတ္လုိက္တာနဲ႕ မွတ္မိတယ္။ အဲ့လုိမွတ္မိမွန္းသိေတာ့ စာဖတ္ဖို႕ ပိုပ်င္းလာတယ္။ :P

ထင္ရာလုပ္တတ္တယ္။ မ်က္လံုးထဲမွာ ကန္႕လန္႕ၿဖစ္လာရင္ ဆိုင္ဆိုင္မဆုိင္ဆိုင္ဝင္ေၿပာတတ္တယ္။ မွားေနတယ္ထင္ရင္ တေလာကလံုးနဲ႕ေတာင္ ၿပိဳင္ေၿပာမယ့္ ကၽြန္မ။ လူေတြကို သိပ္ဂရုမစိုက္တတ္ေပမယ့္ ကၽြန္မကမၻာထဲကလူေတြကိုေတာ့ လုိတာထက္ပို ဂရုစိုက္မိတယ္။

သူတို႕ ( အထူးသၿဖင့္ ေဖေဖ ) ၿဖစ္ေစခ်င္တာဆုိ ကၽြန္မ မၾကိဳက္ေတာင္ စကားနားေထာင္ပါတယ္။ ကၽြန္မ သူတို႕ကို စိတ္ရွဳပ္ေအာင္လုပ္မိမွာလည္း စိုးရိမ္တယ္။ ကၽြန္မက မၾကာခဏ အရွဳပ္ေတြလုပ္တတ္တာဆိုေတာ့။ :P

ခုထိေတာ့ ကၽြန္မကမၻာမွာ ကၽြန္မနဲ႕မွ လူ၅ေယာက္ပဲ။ ခုအေနအထားေလးကိုပဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ သူစိမ္းမပါေသးတဲ့ ကၽြန္မတို႕ မိသားစုေလးက ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ အရမ္းသာယာတယ္။ ဒါမယ့္ ေနာက္ေတာ့လည္း ကၽြန္မကမၻာေလးကို ခ်ဲ႕ရမွာေပါ့ေလ။ ကၽြန္မအကို မိန္းမယူတဲ့အခါ ေယာင္းမေလးရွိလာအံုးမယ္။ ေနာက္အကိုတေယာက္ ခ်စ္သူရတဲ့အခါက်လည္း တည့္ေအာင္ေပါင္းရအံုးမယ္။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေလ။ ဒါေတြက ေဝးပါေသးတယ္။ ခုလက္ရွိမွာေတာ့ ကၽြန္မက ေပ်ာ္စရာေတြအၿပည့္နဲ႕ ကေလးတေယာက္ပဲ။ :D

လူေတြအၿမင္နဲ႕ ကန္႕လန္႕ၿဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္မ

လူေတြအမ်ားၾကီးကို ခ်စ္ေနရင္ ဘယ္သူ႕အတြက္မွ အေကာင္းဆံုး ကၽြန္မ ၿဖစ္မလာႏိုင္ဖူးတဲ့။

မသိဖူး။

နားမလည္ဖူး။

ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ခ်စ္တယ္။ သိတဲ့ ခင္တဲ့ အသိေတြလည္းမ်ားတယ္။

အားလံုးကိုလည္း ေပ်ာ္ေစခ်င္တယ္။ အထူးသၿဖင့္ ကၽြန္မေၾကာင့္ေတာ့ စိတ္မညစ္ေစခ်င္ဖူး။

ဒါနဲ႕ .. ဘာလုိ႕ ကၽြန္မက လူအမ်ားၾကီးကို တစ္ခ်ိန္ထဲမွာ ခ်စ္လုိ႕ မရရမွာလဲ။

ကၽြန္မကို ကၽြန္မလုိ႕ပဲ ၿမင္ေလ။