Monday, July 20, 2009
ဒီရက္ပိုင္း..
စိတ္ပူတယ္။ ရင္နာတယ္။ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္တယ္။ စိတ္ဆိုးတယ္။ ခံစားခ်က္မ်ိဳးစံု ခံစားေနရတယ္။ ကမာၻႀကီးရဲ႕ အၿပင္ဘက္ကို ကိုယ္တေယာက္ထဲ ေရာက္ေနသလုိ။ အထီးက်န္တယ္။ ဘာၿဖစ္ၾကတာလဲ ေမးခြန္းေတြေအာက္မွာ ေတာ္ေတာ္နာက်င္ေနၿပီ။
ငါ့အတြက္ပါလုိ႕ ေသခ်ာတဲ့ ကံေကာင္းမွဳေတြလည္း လြဲခဲ့ရတယ္။ မေတာ္တဆပါဆိုတဲ့ ကံမေကာင္းမွဳေတြနဲ႕လည္း မိတ္ေဆြလုပ္ေနရၿပီ။
ေနမေကာင္းၿဖစ္တယ္။ ေဆးရံုေရာက္တယ္။ Bid ထားတဲ့ ၅ဘာသာမွာ ပိုင္ပါတယ္။ လြယ္ပါတယ္။ ေအးေဆးဆိုတဲ့ ၂ဘာသာ ေၿဖၿပီးၿပီ။ မက်ရင္ေတာင္ ကံေကာင္းပဲ။ က်န္တဲ့ ဘာသာေတြ ဘယ္လုိပံုနဲ႕ ေၿဖရမလဲေတာင္ မေတြးရဲဖူး။ စာေတြဖတ္သာ ဖတ္ေနရတယ္ ဘာမွ ေခါင္းထဲမဝင္ေတာ့ဖူး။
Thursday, July 2, 2009
မၿဖစ္ႏုိင္ေတာ့ေပမယ့္ ကၽြန္မသူ႕ကို ေတြ႕ခ်င္တယ္။ သူကၽြန္မကုိ ေၿပာဖူးတယ္။ နင့္ကို ခ်စ္တယ္တဲ့။ ကၽြန္မ မခ်စ္ဖူး။ ၿငင္းခဲ့တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အေနနဲ႕ပဲေနခဲ့တယ္။ ဒီလုိနဲ႕ သူ႕ေဘးမွာ ေကာင္မေလးေတြ တေယာက္ၿပီး တေယာက္ေၿပာင္းေတြ႕ခဲ့တယ္။
သူ႕ဟာသူ ဘယ္လုိေနေနေပါ့ေလ။ ကၽြန္မတို႕က သူငယ္ခ်င္းေတြပဲ။ ကၽြန္မက အရင္လုိပဲ သူ႕အတြက္ဆို ပထမၿဖစ္ေနတုန္းပဲ။ ဘယ္အခ်ိန္ ဘာပဲ လုိလုိ ကၽြန္မဘက္မွာ သူတေယာက္လံုးရွိေနတယ္ေလ။
ဒီေန႕လုိပဲ အဲ့ဒီ့ေန႕က မိုးေတြရြာေနတယ္။ ကၽြန္မကို သူ ႏိုင္ငံၿခားသြားေတာ့မယ္ေၿပာတာ။ ကၽြန္မ သူနဲ႕ မခြဲႏိုင္ဖူး။ တကယ့္ တကယ္ခြဲရမယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္လုိမွ လက္မခံႏိုင္ဖူးၿဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ၿပီး... ဘာမွန္းမသိတဲ့ ခံစားခ်က္တခု..
သူထြက္သြားၿပီး မၾကာခင္ ကၽြန္မလည္း စာသင္ဖို႕ ထြက္ၿဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံမတူေတာ့ ကၽြန္မအတြက္ ဘာမွ မထူးပါဖူး။ သူနဲ႕ မေတြ႕ရတာက မေတြ႕ရတာပဲ။ ကၽြန္မတုိ႕ ေန႕တုိင္းဖုန္းေၿပာတယ္။ ကၽြန္မ စိတ္ညစ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြဆို အနားမွာ မေနေပးႏိုင္ေပမယ့္ ဖုန္းဟုိဘက္ၿခမ္းကေန ကၽြန္မရဲ႕ တုိင္ပင္ေဖာ္ သူပါ။
သူရန္ကုန္ခဏၿပန္မယ္ ေၿပာတယ္။ ၿပန္လာမယ္တဲ့။ ရန္ကုန္က အၿပန္ ကၽြန္မဆီ ဝင္လည္ၿပီးမွ သူၿပန္မယ္တဲ့ေလ။ ကၽြန္မ တကယ္မသိခဲ့ပါဖူး။ သူ႕ခဏက ဒီေလာက္ၾကာမယ့္ ခဏမွန္း။ သူရန္ကုန္မွာ ကားတုိက္ခံရၿပီး ဆံုးသြားတယ္ေလ။
သူနဲ႕ တူတူ ကၽြန္မလုပ္ခ်င္တာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေသးတယ္။ သူနဲ႕ မိုးရြာထဲလမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္။ သူနဲ႕ တူတူ ၾကယ္ေတြလည္း ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္။ သူနဲ႕ ဂိမ္းၿပိဳင္ေဆာ့ခ်င္တယ္။ ထမင္းလည္း ခ်က္ေကၽြးခ်င္တယ္။ ကၽြန္မခ်က္တဲ့ လံုးဝစားမေကာင္းတဲ့ ထမင္းဟင္းေတြကို သူစားတာ ၿမင္ခ်င္ေသးတယ္။ ေနာက္ၿပီး... ကၽြန္မသူ႕ကို ခ်စ္တယ္ေလ။ သူ႕ကို ေၿပာၿပခ်င္တယ္။ သူ႕ကို ခ်စ္ေနတယ္လုိ႕။ သူမသိေသးဖူး။
သူၿပန္မလာႏိုင္ေတာ့ဖူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြႏ္မစိတ္ေတြက အခုထိ သူသာၿပန္လာရင္လုိ႕ ေတြးေနမိတုန္းပဲ။
Tuesday, June 2, 2009
ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူက ေအးစက္ စိမ္းကား လာရင္..
ဟုတ္ခ်င္မွလည္းဟုတ္မယ္ .. ဒီအခ်က္ေတြက..
၁) သူဖုန္းမေၿပာခ်င္၊ ဖုန္းမကိုင္ခ်င္ဖူးဆို အရမ္းၾကီးဖုန္းဆက္မေနပါနဲ႕ .. ဖုန္းေတြ နားညီးေအာင္ ဆက္ေနရင္ သူအႏွာက္ရွက္ၿဖစ္လိမ့္မယ္။
၂) သူက မအားဖူးလုိ႕ ေၿပာရင္ မအားဖူးလို႕ နားလည္ေပးလုိက္ပါ .. သူတကယ္ကို မအားေနတာၿဖစ္မယ္။
၃) ဖုန္းဆက္မယ္ ေၿပာၿပီး မဆက္ခဲ့လည္း ဂ်ီက်မေနပါနဲ႕ .. သူပင္ပန္းၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားတာၿဖစ္ႏိုင္တယ္။ နားလည္ေပးေလ။
၄) ေတြ႕ခ်င္ေနရက္ မေတြ႕ရလုိ႕လည္း စိတ္ေကာက္မေနပါနဲ႕ .. သူလည္း ေတြ႕ခ်င္မွာပါ .. ေက်ာင္းစာေတြ၊ အိမ္အလုပ္ေတြနဲ႕ မအားေနတာေနမွာ။
၅) အၿပင္ေတြ တၿခားသူေတြနဲ႕ အရမ္းထြက္မေနနဲ႕ .. သူစိတ္ဆုိးမွာေပါ့ .. မဆိုးရင္ေတာင္ စိတ္မေကာင္း ၿဖစ္လိမ့္မယ္ .. သူနဲ႕ မေတြ႕ရတဲ့ အခ်ိန္ အၿခားေသာသူေတြနဲ႕ ေလွ်ာက္သြားေနရင္ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ မေကာင္းပါဖူး။
၆) သူ စိမ္းကားလာတယ္လို႕ ထင္ေနတဲ့ ကာလမွာ ပိုဂရုစိုက္ၿပီး သူမၾကိဳက္တာေတြ ေရွာင္ေပးပါ။ ဘာအတြက္နဲ႕မွ သူနဲ႕ ရန္မၿဖစ္နဲ႕ေပါ့။ သူ႕ကိုပဲ ပိုဂရုစိုက္ေပးပါ။
၇) ဖုန္းအရမ္း မဆက္နဲ႕ဆိုေပမယ့္ တေန႕ တခါေလာက္ေတာ့ ဆက္ေပါ့။ နဂိုထဲကမွ ေအးစက္လာပါတယ္ဆိုမွ ကိုယ္ကပါ ဖုန္းမဆက္ မေတြ႕ရဆုိ ပိုေအးစက္သြားႏိုင္တယ္။
၈) အရြဲ႕မတိုက္ပါနဲ႕။ အရမ္းၾကီး စိတ္ဆိုးရင္ေတာင္ .. သူ႕ကို သြားအရြဲ႕မတိုက္ပါနဲ႕။ အေၿခေနေတြ ပိုဆိုးဖို႕ပဲ ရွိလာႏိုင္တယ္။
၉) အိမ္မွာပဲေနပါ။ ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ အိမ္မွာပဲ ေနပါ .. သူမ်က္စိမေနာက္ေအာင္ ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ ဘယ္မွ ေလွ်ာက္သြားမေနပါနဲ႕။
၁၀) သူေအးစက္လာတယ္ဆိုတာ ကိုယ္အၿပစ္တခုခု ရွိလုိ႕လည္းၿဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒီေတာ့ ဘာမွားခဲ့လည္း ၿပန္ေတြး။ ေတာင္းပန္ဖို႕လုိတယ္ဆို ၿမန္ၿမန္သာ ေတာင္းပန္လုိက္ပါ။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႕ ဘာလုိ႕ ၿပိဳင္မာနထားေနမွာလဲ။
၁၁) သူ႕မွာ စိတ္ညစ္စရာေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ အရမ္း အလုပ္မ်ားေနလုိ႕ ဂရုမစိုက္ႏိုင္တာၿဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒီေတာ့ သူ႕ကို ထပ္စိတ္ရွဳပ္စရာေတြ မေပးပါနဲ႕။ ငိုလုိက္ ဂ်ီက်လုိက္ဆို သူပိုစိတ္ညစ္ေနမယ္။
၁၂) နားလည္ေပးလုိက္ပါ။ နားလည္မွဳက အဓိကပဲေလ။ ဘာေတြ ညာေတြ ေလွ်ာက္ေတြးမေနပါနဲ႕။ ဒီတေလာ သူအလုပ္ေတြမ်ား ပင္ပန္းေနတာၿဖစ္မယ္။ နည္းနည္းေလာက္ သူေအးေအးေဆးေဆး နားပါေစလား။
=) ဒီ post က ခ်စ္သူအတြက္ရယ္ မဟုတ္ပါဖူး။ သူငယ္ခ်င္းပဲၿဖစ္ၿဖစ္ .. ေမာင္ႏွမပဲၿဖစ္ၿဖစ္ .. ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ ၿဖစ္ၿဖစ္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႕ အဆင္မေၿပ ၿဖစ္ေနရင္ သတိထားဖို႕ အခ်က္ပါ။ အထူးသၿဖင့္ ကၽြန္မ ဆင္ၿခင္ဖုိ႕ ေရးတဲ့ post ပါ။
Sunday, May 10, 2009
အေမမ်ားေန႕
ခုဒီေန႕လည္း လြမ္းသာလြမ္းေနတာ ဖုန္းတခ်က္ေတာင္ေမ့ဆီမဆက္ၿဖစ္ဖူး။ စိတ္ကေတာ့ သတိရပါရဲ႕။ စာမရေသးတာေၾကာင့္ သိပ္စကားမေၿပာခ်င္ၿဖစ္ေနတယ္။
ေမေမက ကၽြန္မကို အရမ္းခ်စ္တာပါ။ ကၽြန္မသိတယ္။ ဒါမယ့္ အၿမဲ ေမေမက ကိုၾကီးကိုပဲ ခ်စ္တာပါ သားဆို ခ်စ္တာမဟုတ္ဖူး လုိ႕ ေမ့ကို ေၿပာေနက်။
ရယ္ရတာက ငယ္ငယ္တုန္းက ကၽြန္မကို ဟိုလူနဲ႕ဆို သေဘာမတူဖူးေနာ္ ဒီလူနဲ႕ဆို သေဘာမတူဖူးေနာ္ ေၿပာေနက်ေမေမက ၿပီးခဲ့တဲ့ ၆လေလာက္က ကၽြန္မဆီလာေနတုန္း "ဒီပံုနဲ႕ဆို နင္ေတာ့ နင့္ အေဒၚဒီဇိုင္းအတုိင္းလာမွာပဲ .. ဒီေလာက္ ကန္႕လန္႕လုပ္ေနရင္ အပ်ိဳၾကီးပဲ ၿဖစ္ေတာ့မယ္"တဲ့။
အိမ္မွာဆို ကၽြန္မ မနက္စာဆုိ မစားၿဖစ္တဲ့ေန႕ေတြမ်ားတယ္။ အိပ္ရာမႏိုးတာနဲ႕ ေန႕လယ္ေရာက္သြားေတာ့ ေန႕လယ္စာပဲ စားၿဖစ္သြားတာမ်ိဳး။ ေမေမက ေအး..ေနာက္ဆို စုစုအတြက္ ဘာမွ မနက္စာလုပ္မေပးေတာ့ဖူး လုိ႕ ၿခိမ္းေၿခာက္ေနက်။
ကၽြန္မ ေမေမ့ကို ခ်စ္တယ္။ ေမေမ့ စကားေၿပာပံုက သူမ်ားေတြနဲ႕ကို မတူတာ။ အရမ္းခ်စ္ဖို႕ေကာင္း။ =)
ဟီးး.. ကိုယ့္အေမကိုယ္ၾကြားေနတာ။ ေမေမက ေခ်ာလည္းေခ်ာတယ္။ ခုတေလာေတာ့ ကၽြန္မေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ရလုိ႕လားမသိဖူး ေမေမ နည္းနည္းအသက္ၾကီးသြားသလုိပဲ။
ေမေမက ကၽြန္မကို ဒီလႊတ္ဖို႕ အကန္႕ကြက္ဆံုးလူ။ မသြားခင္၃ရက္ေလာက္ထိ ေဖေဖ့ကို စုကို တေယာက္ထဲထားလုိ႕ ၿဖစ္ပါ့မလား အေဖရယ္လုိ႕ေၿပာတံုး။ ကၽြန္မေၾကာင့္ မစားႏိုင္ မအိပ္ႏိုင္ၿဖစ္ရတာေတြလည္း ကၽြန္မသိတယ္။
ကၽြန္မဒီကို ေရာက္ကာစဆို သမီးေနေကာင္းရဲ႕လားေမး။ ကၽြန္မက ေနေကာင္းပါတယ္ေမရဲ႕ ဆုိေတာ့ လူက်န္းမာေပမယ့္ စိတ္လည္းေပ်ာ္မွေနာ္စု.. သမီးစိတ္ညစ္ရင္ ၿပန္သာလာခဲ့လုိ႕ ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္ၾကီးအားေပးတဲ့ အေမ။
ကၽြန္မေလ .. ၿဖစ္ခ်င္တာတခုေၿပာဆို ေမေမနဲ႕ ေဖေဖကို အသက္ၾကီးမသြားေစခ်င္ဖူး။ ကၽြန္မ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ သူတို႕ကို ၿပန္လုပ္ေကၽြးႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ထိ ငယ္ငယ္ေလးရွိေနေစခ်င္တယ္။ က်န္းက်န္းမာမာေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ကၽြန္မရဲ႕လုပ္စာကို သံုးေစခ်င္တယ္။
Wednesday, May 6, 2009
ကၽြန္မရဲ႕ ကမၻာ
ဒီကမၻာေသးေသးေလးမွာပဲ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္။ ေဖေဖက အလုိလိုက္ထားေတာ့ ကၽြန္မက နည္းနည္းေတာ့ ဆိုးတယ္။ ေမေမက မဆူမေၿပာေတာ့ ကၽြန္မက လုပ္ခ်င္တာလုပ္တယ္။
ဒါမယ့္ ကၽြန္မက လိမ္မာပါတယ္။ စာလည္းလုပ္တယ္
( လုပ္တယ္ထင္တာပဲေကာ :P ) နည္းနည္းေတာ့ ပ်င္းတယ္။ ေနာက္ေန႕မွ စာစလုပ္မယ္ .. ေနာက္ေန႕မွ စာစလုပ္မယ္ဆိုၿပီး ေစ်းဆစ္တတ္တယ္။ စာတစ္ေခါက္ဖတ္လုိက္တာနဲ႕ မွတ္မိတယ္။ အဲ့လုိမွတ္မိမွန္းသိေတာ့ စာဖတ္ဖို႕ ပိုပ်င္းလာတယ္။ :P
ထင္ရာလုပ္တတ္တယ္။ မ်က္လံုးထဲမွာ ကန္႕လန္႕ၿဖစ္လာရင္ ဆိုင္ဆိုင္မဆုိင္ဆိုင္ဝင္ေၿပာတတ္တယ္။ မွားေနတယ္ထင္ရင္ တေလာကလံုးနဲ႕ေတာင္ ၿပိဳင္ေၿပာမယ့္ ကၽြန္မ။ လူေတြကို သိပ္ဂရုမစိုက္တတ္ေပမယ့္ ကၽြန္မကမၻာထဲကလူေတြကိုေတာ့ လုိတာထက္ပို ဂရုစိုက္မိတယ္။
သူတို႕ ( အထူးသၿဖင့္ ေဖေဖ ) ၿဖစ္ေစခ်င္တာဆုိ ကၽြန္မ မၾကိဳက္ေတာင္ စကားနားေထာင္ပါတယ္။ ကၽြန္မ သူတို႕ကို စိတ္ရွဳပ္ေအာင္လုပ္မိမွာလည္း စိုးရိမ္တယ္။ ကၽြန္မက မၾကာခဏ အရွဳပ္ေတြလုပ္တတ္တာဆိုေတာ့။ :P
ခုထိေတာ့ ကၽြန္မကမၻာမွာ ကၽြန္မနဲ႕မွ လူ၅ေယာက္ပဲ။ ခုအေနအထားေလးကိုပဲ ၾကိဳက္ပါတယ္။ သူစိမ္းမပါေသးတဲ့ ကၽြန္မတို႕ မိသားစုေလးက ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ အရမ္းသာယာတယ္။ ဒါမယ့္ ေနာက္ေတာ့လည္း ကၽြန္မကမၻာေလးကို ခ်ဲ႕ရမွာေပါ့ေလ။ ကၽြန္မအကို မိန္းမယူတဲ့အခါ ေယာင္းမေလးရွိလာအံုးမယ္။ ေနာက္အကိုတေယာက္ ခ်စ္သူရတဲ့အခါက်လည္း တည့္ေအာင္ေပါင္းရအံုးမယ္။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေလ။ ဒါေတြက ေဝးပါေသးတယ္။ ခုလက္ရွိမွာေတာ့ ကၽြန္မက ေပ်ာ္စရာေတြအၿပည့္နဲ႕ ကေလးတေယာက္ပဲ။ :D
Tuesday, May 5, 2009
လူေတြအၿမင္နဲ႕ ကန္႕လန္႕ၿဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္မ
မသိဖူး။
နားမလည္ဖူး။
ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ခ်စ္တယ္။ သိတဲ့ ခင္တဲ့ အသိေတြလည္းမ်ားတယ္။
အားလံုးကိုလည္း ေပ်ာ္ေစခ်င္တယ္။ အထူးသၿဖင့္ ကၽြန္မေၾကာင့္ေတာ့ စိတ္မညစ္ေစခ်င္ဖူး။
ဒါနဲ႕ .. ဘာလုိ႕ ကၽြန္မက လူအမ်ားၾကီးကို တစ္ခ်ိန္ထဲမွာ ခ်စ္လုိ႕ မရရမွာလဲ။
ကၽြန္မကို ကၽြန္မလုိ႕ပဲ ၿမင္ေလ။
Tuesday, April 28, 2009
အရွဳံး၊ အႏိုင္
ကၽြန္မက ရွဳံးမွာ သိပ္ေၾကာက္တာ။ ဂိမ္းကစားရင္ေတာင္ ရွဳံးမယ့္ ပံုေပါက္လာရင္ အဲ့ပြဲကို ရပ္ၿပီး အသစ္ၿပန္ကစားတာမ်ိဳး။ အၿမဲတမ္း အႏိုင္လုိခ်င္တယ္။
ကၽြန္မကိုအရမ္းခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ရွိတယ္။ အခိ်န္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကၽြန္မတို႕ ၂ေယာက္အတူရွိခဲ့တယ္ေပါ့။
ဘယ္အခိ်န္သတိရလဲတဲ့။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းကေမးတယ္။ ဘယ္အခိ်န္သတိမရလဲ ေမးတာမွ ပိုအဆင္ေၿပမယ္။ ကၽြန္မ အခ်ိန္တုိင္းသူ႕ကို သတိရတာပါ။ ငါ့ကိုမခ်စ္ဖူးမလားလဲ ေမးတတ္တယ္။ ကၽြန္မက ခ်စ္တာေပါ့ နင္က ငါ့အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း။ ငါ့မွာ နင္ကလြဲရင္ ဘယ္သူ႕သြားခ်စ္ရမွာတုန္း လုိ႕ ေၿဖတတ္တယ္။
ကၽြန္မ သတိရလားေမးရင္ေတာ့ သူ႕ရယ္သံေငြ႕ေငြ႕ကို အၿမဲၾကားရတယ္။ ကၽြန္မေရွ႕မွာရယ္ေနတာ။ နင္ဘာရယ္တာလဲ ေမးေတာ့။ ဘာမွမရယ္ဖူးလုိ႕ အၿမဲေၿဗာင္ညာတယ္။ သူကၽြန္မကို သတိရလို႕ရယ္ တခါမွ မေၿပာခဲ့ဖူး။
ဒါမယ့္ သူကၽြန္မကို အရမ္းတန္ဖိုးထားမွန္းသိတယ္။ ကၽြန္မကလည္း သူ႕စိတ္တိုင္းက်ေနခဲ့တယ္။ သူက နင္ေကာ္ဖီသိပ္မေသာက္ပါနဲ႕လား နင္နဲ႕တည့္တာလဲမဟုတ္ဖူး အေၿပာေၾကာင့္ ကၽြန္မ သိပ္ၾကိဳက္တဲ့ ေကာ္ဖီေတာင္ လံုးဝမေသာက္ေတာ့တာမ်ိဳး။ အေသးအဖြဲက အစ သူ႕စိတ္နဲ႕ေတြ႕ေအာင္ေနခဲ့တာ။
ကၽြန္မတုိ႕ ၾကားမွာ ၿပသနာဆိုလုိ႕ ၂ခုပဲရွိတယ္။ နားလည္မွဳမရွိတာ၊ အႏိုင္ပဲလိုခ်င္တာ။ သူကၽြန္မကို နားလည္မေပးဖူး။ ကၽြန္မနည္းနည္းေလး မွားၾကည့္လုိက္၊ သူ႕ အရြဲ႕တုိက္စကားေတြကို ၾကားရပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္မကို ခ်စ္တယ္၊ သတိရတယ္ ေၿပာဖို႕ေတာင္ သူ႕မွာ ဝန္ေလးေနတာ။ သူမရွဳံးခ်င္တာမွန္း သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မလည္း လူပဲေလ။ တခါတေလလည္း ငါနင့္ကို အရမ္းသတိရေနတာ ေလာက္ေတာ့ သူ႕ဆီက ၾကားခ်င္တာေပါ့။
ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်စ္ခ်စ္ ကၽြန္မလည္း မရွဳံးခ်င္ပါဖူး။ ၾကာေတာ့ ကၽြန္မ ညာတတ္လာတယ္။ သူသတိရရဲ႕လား ေမးရင္ .. သတိရရေအာင္ နင္နဲ႕ငါက မေတြ႕ရတာၾက လုိ႕ ကန္႕လန္႕တုိက္ေၿဖတတ္လာတယ္။ ခ်စ္လားေမးရင္လည္း .. ခ်စ္တာေပါ့ ငါက ေမာင္ႏွမ မရွိေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြပဲ ခ်စ္တတ္တာ နင္သိရက္နဲ႕လုိ႕ ေၿဖတတ္လာတယ္။
သူမၾကိဳက္မွန္းသိရက္ ကၽြန္မ တၿခားသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေလွ်ာက္သြားတတ္လာတယ္။ မၾကိဳက္ဖူးဆိုတာေတြပဲ လုပ္လုပ္မိတယ္။ ေနာက္ပိုင္းက် ညာတာမဟုတ္ေတာ့ပဲ တကယ္ကို သူ႕ေမ့ေနခဲ့မိတာမ်ိဳး။ အခိ်န္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တၿခားသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ရွိေနၿပီး သူဆိုတာ ဘယ္အခိ်န္ဘာလုပ္ေနမယ္ လံုးဝမသိေတာ့တာပါ။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘာၿဖစ္လဲလား။
ေနာက္ဆံုးက် အရမ္းခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ သူနဲ႕ကၽြန္မ သိရုံသိတဲ့ အသိမိတ္ေဆြေတြ အဆင့္ေလာက္ပဲ က်န္ခဲ့တယ္။ တေယာက္အေၾကာင္း တေယာက္ေတာင္ သူမ်ားေၿပာၿပမွ သိရတာမ်ိဳးေတြအထိ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္က ကၽြန္မတို႕ ၂ေယာက္ကို တြဲၿပီး သိတဲ့ အသိေတြဆုိ ဘယ္လုိမွ ဒီ၂ေယာက္ ကြဲမွာမဟုတ္ဖူး၊ အရမ္းခ်စ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြလုိ႕ပဲ ၿမင္ထားတဲ့ သူေတြဆို ရယ္ခ်င္ၾကမယ္။
ထားပါေလ။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကၽြန္မေရာ သူေရာက ရွဳံးမွာ သိပ္ေၾကာက္ခဲ့ၾကတာဆိုေတာ့။ ကၽြန္မတို႕ ၂ေယာက္လံုး ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
